Abartmış olabilir çünkü ben o şekilde doğdum, uzun bir tedavi ve izolasyon süreci sonunda delikler kendiliğinden küçüldü ve bazıları kapandı... Çocukluğumda hiç kosamadim, hemen yoruldum, çok çabuk da sinirlenirim, 4 yaşında falan küçülmüş delikler ve o zamana kadar ne eve misafir kabul etmişler ne de beni dışarı çıkarmışlar, annesinin babasının kıymetli kizi der akrabalar durumu bilmediğinden... dışarıdan görünüşte herhangi bir problemim yok tabi ki. Şu an küçük bir vsd kaldı, ona bağlı kalp kapağı yetmezliği başladı, endokardit profilaksisi başladık altı yedi senedir... Pandemi öncesinde de özellikle toplu yerlerde maske kullanırdım senelerdir, çünkü gribi bile hastanelik olarak atlatabiliyorum ne yazık ki. Gebeyim şu an ve hem kalp doktoru hem de kadın doğuma gidiyorum aynı günlerde... Yoruluyorum, zorlanıyorum çoğu günlük şeylerde ama iyiyim elhamdülillah... Sağlıkla kavuşun inşallah :) şimdi çapını vs bilmiyorum deliğin, bana söylemesi kolay gibi de gelebilir dışarıdan bakınca ama ben kendi durumumu anlattim :) ailem de çok morallerini bozmuslar hala daha kontrole yalnız gidiyorum çünkü kabul edemiyorlar kalp hastası olduğumu :)
