Bı kadının ne düğünü ne balayı ne üniversite hayatı ne kocası.. hiç bir dönemi anneliği tattığı dönem kadar tatlı değilmiş, en tadını çıkarman gereken dönemde aksine daha çok strese sokmaları seni bunaltır, sen bebeğine odaklanamadığin için böyle düşünüyosun, haklısın. Ben de sıkıntılar yaşadım, bu kadar kötü olmasa da bana göre benimki de ağırdı. Başımıza geleni her zaman kontrol edemiyoruz , ama ama o olayı nasıl karşıladığımız bizim elimizde. Ben öğrendim ki, kafaya takmaya dur dediğim anda az da olsa umursamaz davrandığım anda işler çok değişiyor. Bakıyorlar ki sen sesini çıkarmıyosun yükleniyolar, kimse içinde yaşadığını bilemez sen belli etmedikçe. Bu kendi ailen de olsa böyle. Ne zaman umursamayi bırakırsın, tepki vermeye başlarsın herkes o zaman sana kulak vermeye başlar.
Tabi senin durumda en büyük görev eşinin. Ama malesef erkekler arada kalma korkusunu çok yaşar, orta yolu bulduğunu sanarlar ama bı taraf hep ezilir. Sana şöyle yap şunu soyle diyemem, çünkü yaşadıklarınızı bilmiyorum. Şunu söyleyebilirim ki, benim isteklerim benim heveslerjm benim kararlarım var diyip kendine sahip çıkarsan biseyler değişebilir.
