Bu konuda yalnız degilsiniz, yaşadığınızı yaşayan o kadar insan var ki.. 5 yıl önce yoğun ve ani stresten panik atak geçirdim daha sonra kaygı bozukluğu ve depresyon oluştu. İlaç kullandım, tabi ki çok zordu hepsini aynı anda yaşamak. Ama yapamam dediğim o kadar şeyi yaptım ki, anneme bağımlıydim, evden çıkamıyodum sürekli korkular kapalı yerde durmayı bırakın kendi odamın kapısını daha defalarca kontrol ediyodum, ama şu an annemden kilometrelece uzakta kendi evimde yaşıyorum. Üstelik artık eşim de yok, görevde sınırda haftalardir hamile halimle evde yalnız kalıyorm, hamilelikten önce kaygı bozukluğu azalmıştı hamilelikle beraber arttı ama kısa sürede o da geçti. Çünkü ben artık onunla baş etmesini biliyorm, gelişini engelleyemesem de geldiği zaman sakin kalmayı, bunun geçici bı süreç olduğunu daha önce de nasıl geçtiğini kendime hatırlatıyorm. O an sadce sabretmek gerekiyor. Sizin şimdi çocuğunuz da var sorumluluk artınca daha zorlanıyosunuzdur. Ama emin olun o kadar iyi anlıyorum ki sizi, sadce ben de değil çok kişi var.
Bu geçici bı süreç, strese bağlı ortaya çıkar geçer. Mesela benimki yıllar sürerken sonra birden bı kaç güne düştü, şimdi bir iki saat içinde bile toparlayabiliyorm kendimi.
Kendi kendinize yardımcı olun, çok başarılı psikologlar var YouTubedan dinleyebilirsiniz, Dr. David burns ün "iyi hissstmek" diye bı kitabı var hepsi çok faydalı 
Çok daha iyi olduğunuz günleri düşünün ve hiç biri asla uzak değil, asla çaresiz değiliz. Kaygı anı en yanildigimiz en gerçekten uzak andır, geçmesini bekleyin.
Allah ruhunuza ve bedeninize şifa versin 