Merhabalar güzel anneler ve anne adayları :) Doğum yaptım ve sizlerle de bunu paylaşmak istedim. Kanamalı başlayan, sıkıntılı, stresli ve asla doğuracağıma inanmadığım, sürekli diken üstünde olduğum bi gebelik dönemi geçirdim. Acillerden doktorlardan çıkamadık, hastanede yattım bu süreçte. 9 ay boyunca progestan magnezyum kullandım uzunca bi sürede prolouton Depot vurdurdum haftada bir Umudumu kaybetmiştim. Tam toparladım derken 32.haftada kasılmalarım başladı ve doktorum ilaçlarına adalat ekledi ve 2 doz ciğer geliştirici yaptırdı. Düzenli NST takibi yaptık. 35.haftada bebeğim kanala girmişti, rahimde yumuşama başlamıştı ama kalp hastalığım olduğundan zorunlu sezaryen olmam gerektiği için bu durum sıkıntı oldu bizim için. Doktorumuzun önerisiyle bebeğimizin de gelişimi ileride olduğu için 37+0'da genel anesteziyle sezaryen oldum. Doğuma bebeğimi yoğun bakıma almasınlar diye dua ede ede girdim. 30.12.2021'de Çok şükür bende bebeğimde sağlıkla kavuştuk, sarıldık. Ameliyat sonrası 1 kere ağrı kesici yapıldı sonrakileri ben istemedim hemen yürüdüm ağrım oldu ama zorladım kendimi hiç yatak döşek yatmadım sürekli zorladım kendimi ertesi gün bebeğimle hastaneden çıktık. Şimdi 20 günlük. Herşey yolunda çok şükür. Size tavsiyem ağrınız illaki olacak kendinizi zorlayın bırakmayın. Bol bol yürüyün, bebeğinize odaklanın ameliyat olduğunuzu unutun. Ne kadar erken kalkar ne kadar sık yürürseniz o kadar çabuk iyileşiyorsunuz ki benim doğum yaptığım hastane başka bi ildeydi ben taburcu olduktan sonra şehirler arası yolculuk yaptım. Doğumdanda hiç ama hiç korkmayın güvendiğiniz doktorla içinize sinen bi şekilde çizin yolunuzu. Gerisi halloluyor inanın. Çok uzun oldu hakkınızı helal edin ama amacım birilerine yardım etmek. Sorularınız olursa yardımcı olmaya çalışırım. Bu 9 aylık süreçte sorularıma yardımcı olmaya çalışan herkese teşekkür ederim hakkınızı helal edin. Bizim yolculuğumuz bitti çok şükür. darısı bebeğini bekleyen herkesin başına
