Merhabalar anneler , 32 haftalığız günlerdir gözüme uyku girmiyor düşünüp duruyorum. Bebeğimin bobreginde problem var doğduğunda hemen cerrahi işlem görebilir hatta karnımdayken bile olabilir. Geçen hafta kayinvalidem dedi ki doğunca alıp köye getirirsiniz kadının ne amniyon sentezi umrunda oldu ne bebegin Allah korusun böbrek iflasi şüphesi. Doğunca bebeğim kimse kucağına alsın istemiyorum doğal olarak durumlar böyle olunca , çünkü şap diye öper biri bisey yapamam. Yani bizim adetimizde zaten yenidogan bebek kucağa bile alınmaz 40 çıkana kadar. Ve benim eşimden bana mantar geçti hamileyken ilaç da kullanamadım; en son bağırdım çağırdım zorla tedavi oldu bana bulastirdiktan sonra. Öğrendim ki bütün ailesinde varmış mantar ve normal görüyorlar asla evime alamam hiçbirini çünkü kedim var. Şimdi de eşimin dudağının kenarında sürekli uçuk gibi birsey var herpes olabilir ve bu bebek için gerçekten tehlikeli. Sizin eşleriniz de bu şekilde sorumsuz ve umarsız mı ? Adam sürekli bana biseyler bulastiriyor ben terapistim sürekli psikiyatri hastalariyla iç içeyim tek kişiyle 1 saat görüşmem oluyor ve covidin en ateşli dönemlerinde dahi kendimi korudum ve hastalar asla maske filan takmiyorlardi, ilaç alımında hastalarla yüz yüze mesafemiz vardı yine kendimi korudum; bayağıdır izindeyim 1.5 Ay önce covidi ağır geçirdim ve onu da eşim bulaştırdı. Şimdi ben eşime de vermesem bebeğimi haksız mıyım?
