Ben de çok zor zamanlar geçirdim hatta şu an annemlerin yanındayım başka şehirde İzmir'e. Kafama kesin koydum bosanacagim diye. Yeni evliyim eşim kenarda beş kuruş bile bırakmadı bana ait takı olsun başka olsun üstüne hamile bıraktı onlarca Kez daha anne olmak istemiyorum iş hayatıma dönmek istiyorum diyordum hatta başvurulara başlamıştım. Bir gün oturdum bütün eylemleri düşündüm hepsinin birbiriyle bağlı planlı olduğunu farkettim bir çanta ve kedimle ailemin yanına döndüm haber bile vermedim. Boşanma davası açacağımi söyledim kendisine ve bütün hakkımı da geri alacağımı çocuğuma da çalışıp bakacağım. Sonra gelip günlerce ağlar yakar olunca barışmak zorunda kaldım. Annem insanlar değişmez diyor yedisinde neyse yetmişinde o. Ama param yok hepsi aptalligimdan elimden gitti. Mecburen barıştım. Şimdi sözler verdi bir sürü. Eğer bir sözünü bile tutmazsan çeker giderim dedim. Annem babam arkamda işim gücüm var eyvallahım yok. Bakalım ikinciye deneyeceğiz.
Maalesef insanlar saf bulunca üstüne biniyor ama kimse kusura bakmasın. Hak verilmez alınır.